HOME | Irenaeus Home | Previous - Next ... (p. 36): Perry 291 (more)

Fabula 8. De Hercule et Auriga.

Videsne hunc currum haerentem luto, rotis pene in limo absorptis, equos anhelantes et quasi exhaustis viribus immobiles? Aurigam, positis loris, curru, habenis, humi pronum, tendentem utrasque in Caelum manus? Deos omns in opem e t maxime Herculem implorat: sed frustra Caelum et Deos votis fatigat. Non sic vocati veniunt. Tandem enim vox de Caelo tonat: Insipiens, euge! Age, urge, flagella, equos tuos, et ipse ambabus manibus rotis connitere, et tunc aderit Hercules vocatus. Taxat pigros ac desides, manus sub ascella condentes, dum serio ac strenue operandum.

Videsne

hunc currum haerentem luto,

rotis pene in limo absorptis,

equos anhelantes

et quasi exhaustis viribus immobiles?

Aurigam,

positis loris, curru, habenis,

humi pronum,

tendentem utrasque in Caelum manus?

Deos omns in opem e

t maxime Herculem implorat:

sed frustra

Caelum et Deos votis fatigat.

Non sic vocati veniunt.

Tandem enim

vox de Caelo tonat:

Insipiens, euge!

Age, urge, flagella, equos tuos,

et ipse

ambabus manibus rotis connitere,

et tunc aderit Hercules vocatus.

Taxat pigros ac desides,

manus sub ascella condentes,

dum serio ac strenue operandum.