HOME | Irenaeus Home | Previous - Next ... (p. 109): Perry 572  

Fabula 40. De Haedo et Lupo.

Capra e casa egrediens pascendi causa, Haedulumque domi relinquens, sedulo monuerat: sibi caveret, ne cuiquam ianuam aperiret, nisi sibi. Pone ostium observabat Lupus, insidias Haedo animo versans; haustisque matris ad filium sermonibus, paulo post accedit et pede ostium pulsat. Excitus Haedus, petit quis pulset. Ad quem Lupus, vocem Capellae simulans, "Ego sum," inquit blanda voce, "mater tua. Fili mi, aperi; ne timeas." Accedit propius Haedus, et per fissuras portae Lupum agnoscens: "Heu me! (inquit) Non aperio: nam licet Lupus caprissat et matrissat, Lupum tamen video, non matrem." Indicat non credendum aut communicandum hosti.

Capra

e casa egrediens

pascendi causa,

Haedulumque

domi relinquens,

sedulo monuerat:

sibi caveret,

ne cuiquam ianuam aperiret,

nisi sibi.

Pone ostium

observabat Lupus,

insidias Haedo

animo versans;

haustisque

matris ad filium sermonibus,

paulo post accedit

et pede ostium pulsat.

Excitus Haedus,

petit

quis pulset.

Ad quem Lupus,

vocem Capellae simulans,

"Ego sum,"

inquit blanda voce,

"mater tua.

Fili mi, aperi;

ne timeas."

Accedit propius

Haedus,

et per fissuras portae

Lupum agnoscens:

"Heu me! (inquit)

Non aperio:

nam licet

Lupus caprissat et matrissat,

Lupum tamen video,

non matrem."

Indicat

non credendum

aut communicandum hosti.