HOME | Irenaeus Home | Previous - Next ... (p. 175): Perry 61

Fabula 69. De Agricola et Fortuna

Quidam Rusticus,  terram fodiens, thesaurum invenit,  acceptique beneficii memor,  Telluri, ut benefactrici suae,  quotidie munera, flores, coronas, libabat. Quod cernens Fortuna,  indignata dona sua alteri deputari,  Rustico aliquando astitit,  cui indignabunda,  "Heus tu (ait), ingrate? Quid Terrae tribuis gratiam,  quam mihi debes?  Ego sum, quae ditavi te.  Quoties invocasti me?  Et iterum, scio, es rogaturus!  Aut si quando  in alienas manus,  aurum, quod invenisti, transierit,  iterum me, licet beneficam,  ream facies et accusabis?"  Ita Fortuna  a cunctis adoratur ut Dea,  accusatur ut rea. 

Quidam Rusticus,

terram fodiens,

thesaurum invenit,

acceptique beneficii memor,

Telluri, ut benefactrici suae,

quotidie munera, flores, coronas, libabat.

Quod cernens Fortuna,

indignata

dona sua alteri deputari,

Rustico aliquando astitit,

cui indignabunda,

"Heus tu (ait),

ingrate?

Quid Terrae tribuis gratiam,

quam mihi debes?

Ego sum,

quae ditavi te.

Quoties invocasti me?

Et iterum, scio, es rogaturus!

Aut si quando

in alienas manus,

aurum, quod invenisti, transierit,

iterum me, licet beneficam,

ream facies et accusabis?"

Ita Fortuna

a cunctis adoratur ut Dea,

accusatur ut rea.