| 
  • If you are citizen of an European Union member nation, you may not use this service unless you are at least 16 years old.

  • Whenever you search in PBworks, Dokkio Sidebar (from the makers of PBworks) will run the same search in your Drive, Dropbox, OneDrive, Gmail, and Slack. Now you can find what you're looking for wherever it lives. Try Dokkio Sidebar for free.

View
 

ahn

Page history last edited by Laura Gibbs 13 years, 8 months ago

 

Ahn

 

Here you will find some fables from a late 19th-century Latin textook. 

Ahn's Short Latin Course by Franz Ahn (1883)

 
Here is a list of the titles; the texts are below:
Fable 1. Membra et venter

Fable 2. Leo, asinus, et vulpes

Fable 3. Lupus et pastores

Fable 4. Agricola et filii

Fable 5. Leo senex et vulpes.

Fable 6. Asinus

Fable 7. Asinus et vulpes.

Fable 8. Corvus

Fable 9. Pavo.

Fable 10. Boves.

Fable 11. Vulpes et uva

Fable 12. Anseres et grues.

Fable 13. Agricola et anguis

Fable 14. Ranae et Jupiter.

Fable 15. Mus et rusticus

Fable 16. Luscinia et acanthis

Fable 17. Mures

Fable 18. Capra et lupus

Fable 19. Equus et asinus

Fable 20. Cervus ad fontem

Fable 21. Mulier et ancillae

Fable 22. Accipiter et columbae

Fable 23. Mulier et gallina.

Fable 24. Puer mendax.

Fable 25. Pica et columba

Fable 30. Vulpes orator pacis.

(fables 26-29 are not Aesopic, and do not involve animals)
 

Fable 1. Membra et venter

Membra corporis

aliquando

contra ventrem coniuraverant;

itaque ei dixerunt:

Nos

semper labore nostro

te nutrimus,

tu otio frueris, tu nihil laboras;

non amplius tibi serviemus

neque cibum praebebimus.

Cum autem ventri

cibum non praebeant,

totum corpus debilitatur.

Tum demum membra

stultitiam suam intellegunt.


Fable 2. Leo, asinus, et vulpes

Leo et vulpes et asinus

aliquando una venabantur.

Magna fuit praeda eorum,

et leo asino imperavit,

ut eam divideret.

Asinus

praedam ita divisit,

ut partes aequales essent.

Leo,

cum partes aequales conspicatus esset,

ita indignatus est,

ut asinum laceraret.

Tum leo

vulpi negotium mandavit,

ut praedam in duas partes divideret.

Haec autem

leoni tantam partem constituit,

ut sibi ipsi vix quidquam superesset.

Tum partem constituit,

ut sibi ipsi

vix quidquam superesset.

Tum leo

prudentiam eius laudans

interrogavit

cur sibi

maiorem praedae partem tribuisset.

Vulpes callida dixit:

Calamitas asini me admonuit

quid minores potentioribus debeant.


Fable 3. Lupus et pastores

Aliquando pastores,

postquam ovem

ad cenam sibi paraverunt,

convivium celebrabant.

Lupus,

cum eos conspicatus esset,

dixit:

Quantus tumultus esset,

si ego agnum sumerem.

At isti

impune ovem necaverunt

et convivio delectantur.

Tum unus ex pastoribus dixit:

Quantum discrimen est

inter nos et te.

Nos nostra ove delectamur,

non aliena.


Fable 4. Agricola et filii

Inter filios agricolae cuiusdam

magna discordia erat.

Pater,

cum filios frustra hortatus esset,

ut pacem et concordiam

inter se conciliarent,

hoc modo iis demonstravit,

quanta esset vis concordiae.

"Virgulas mihi apoortate (inquit)

quinquaginta.

Tum pater

omnes virgulas

in unum fasciculum colligavit

et filiis praebuit, hortans,

ut eum frangerent.

Illi autem,

quamquam omnem vim adhibebant,

frustra laborabant.

Cum diu frustra laboravissent,

pater fasciculum solvit

et iis singulas virgulas praebuit,

quas nullo negotio frangebant.

Tum agricola

filios ita allocutus est:

"Ex hac re, filii,

exemplum vobis sumite.

Nam tuti eritis

ab iniuriis inimicorum,

quamdiu inter vos amabitis

et concordia coniuncti eritis;

at,

cum discordiam inter vos concitaveritis,

inimici vos invadent

et nullo negotio superabunt."


Fable 5. Leo senex et vulpes.

Leo senex

morbum simulabat.

Tum ad aegrotum regem

multae bestiae adventaverunt,

quas ille statim devoravit.

Etiam vulpes adventavit

et regem salutans

ante specum versabatur.

Leo eam interrogavit

cur non intraret.

Vulpes callida dixit:

"Ita melius est;

nam multa vestigia in specum,

nulla ex specu ducunt."


Fable 6. Asinus

Asinus, pelle leonis indutus,

et homines et bestias terrebat,

tamquam leo esset.

Sed forte aures eius eminebant.

Homines,

cum asini aures conspicati essent,

non amplius specie eius terrebantur,

sed eum in pistrinum abduxerunt,

ex quo evaserat.

Ibi graves poenas fugae solvit.


Fable 7. Asinus et vulpes.

Asinus et vulpes,

societate coniuncti,

una venabantur.

Cum autem leonem conspicati essent,

vulpes non cursu evadere,

sed calliditate periculum evitare

conatur.

Ad leonem igitur appropinquans

vitam sibi paciscitur

pro asini proditione.

Et leo quidem

initio hanc condictionem probavit;

cum autem conspicatus esset asinum,

qui

a vulpe in laqueum ita inductus erat,

ut ei non liceret fuga evadere,

prius vulpem necavit,

tum maximo otio asinum devoravit.


Fable 8. Corvus

Corvus,

qui caseum forte repererat,

gaudium alta voce significavit.

Quo sono allecti,

plures corvi famelici

advolaverunt

opimamque ei dapem eripuerunt.


Fable 9. Pavo.

Pavo

graviter conquerebatur

apud Iunonem, dominam suam,

quod vocis suavitas

sibi negata esset,

dum luscinia,

avis tam parum decora,

cantu excellat.

Cui Iuno respondit:

"Iniuste quereris;

non enim omnia bona

uni sunt tribuenda."


Fable 10. Boves.

In eodem prato

pascebantur tres boves

in maxima concordia,

et sic ab omni ferarum incursione

tuti erant.

Postquam autem discidium

inter illos ortum est,

singuli a feris petiti et laniati sunt.


Fable 11. Vulpes et uva

Vulpes,

cum uvam in vite conspexisset,

ad illam subsiluit

omnium virium suarum contentione.

Tandem defatigata inani labore,

discedens dixit:

"At nunc etiam acerbae sunt."


Fable 12. Anseres et grues.

In eodem quondam prato

pascebantur anseres et grues.

Fortuito dominus prati appropinquavit.

Quem cum conspexissent grues,

facile avolaverunt;

sed anseres,

impediti corporis gravitate

deprehensi et mactati sunt.


Fable 13. Agricola et anguis

Agricola

anguem reperit

frigore paene exstinctum.

Misericordia motus,

eum fovit sinu

et subter alas recondidit.

Mox anguis recreatus

vires recepit

et agricolae

pro beneficio

letale vulnus inflixit.


Fable 14. Ranae et Jupiter.

Ranae aliquando

regem sibi a Iove petiverunt.

Deus,

ut earum precibus satisfaceret,

trabem ingentem

in paludem deiecit.

Ranae, sonitu perterritae,

primum refugerunt;

deinde vero,

cum trabem

in aqua natantem vidissent,

magno cum contemptu

in ea consederunt

aliumque sibi regem

novis clamoribus expetiverunt.

Tum Iupiter,

ut earum stultitiam puniret,

hydrum illis misit,

a quo plurimae et devoratae sunt.


Fable 15. Mus et rusticus

Mus,

a rustico

in caricarum acervo deprehensus,

tam acri morsu eius digitos vulneravit,

ut ille eum extemplo dimitteret,

exclamans:

Nihil merhercule!

Tam pusillum est,

quod de salute desperare debeat,

dummodo fortiter se defendat.


Fable 16. Luscinia et acanthis

Luscinia et acanthis

ante fenestram

in caveas inclusae pendebant.

Luscinia

incipit cantum suum iucundissimum.

Pater

rogat filiolum,

utra avium tam suaviter canat,

et ostendit uramque.

Filius autem statim respondet:

"Sane haec acanthis est,

quae sonos illos suavissimos edit;

pennas enim habet pulcherrimas."


Fable 17. Mures

Mures

aliquando habuerunt concilium,

quomodo a fele caverent.

Tandem omnibus placuit,

ut ei tintinnabulum annecteretur,

cuius sonitu admoniti

fugere possent.

Sed

cum iam inter mures quaereretur

qui feli tintinnabulum annecteret,

nemo repertus est.


Fable 18. Capra et lupus

Lupus

cum capram

in alta rupe stantem videret,

blandis eam verbis allocutus est:

Cur non relinquis

nuda ista et sterilia loca?

Cur non huc descendis

in herbidos campos,

qui tibi

pabulum laetissimum praebebunt?

Cui respondit capra:

Mihi non est in animo

dulcia tutis praeponere.


Fable 19. Equus et asinus

Agitavit quidam

equum et asinum,

onustos sarcinis.

Asinus defatigatus

equum rogavit,

ut,

si se vivum servare cuperet,

aliqua parte oneris se levaret.

Sed equus

asini preces repudiavit.

Paulo post

asinus, labore consumptus,

in via corruit

et animam efflavit.

Tum agitator

omnes sarcinas,

quas asinus portaverat

atque insuper

etiam pellem asino detractam

in equum imposuit.


Fable 20. Cervus ad fontem

Cervus,

imaginem suam

in aqua fontis conspiciens,

laudat cornuum magnitudinem,

crura autem

ut nimis gracilia virtuperat.

Ecce leonem!

Quem cum cervus vidisset,

celerrime aufugit

et leoni longe praecurrit,

ita ut, quamdiu in plaitie esset,

nullum ei

ab hoste immineret periculum.

Cum vero ad nemus venisset,

inter dumeta cornibus adhaerescens

a leone captus et laniatus est.


Fable 21. Mulier et ancillae

Mulier vidua,

quae

texendo vitam sustentabat,

solebat

ancillas suas

de nocte excitare ad opus,

cum primum galli cantum audivisset.

At illae,

diuturno labore fatigatae,

gallum interficere constituerunt.

Quod cum fecisset,

deteriore condicione

quam prius fuerunt.

Nam domina,

de hora noctis incerta,

nunc famulas

saepe iam prima nocte excitabat.


Fable 22. Accipiter et columbae

Columbae,

milvum metuentes,

accipitrem rogaverunt,

ut se defenderet.

Ille annuit.

At in columbare receptus,

uno die

maiorem stragem edidit,

quam milvus l

ongo tempore

potuisset edere.


Fable 23. Mulier et gallina.

Mulier vidua

gallinam habebat,

singulis diebus

ovum unum parientem.

Cupiebat autem mulier

bina aut terna cotidie

ova ex gallina accipere,

ideoque eam

largius cibabat et saginabat.

Tum vero gallina,

pinguis facta,

ova parere prorsus desivit.


Fable 24. Puer mendax.

Puer,

oves pascens,

crebro per lusum

magnis clamoribus

auxilium rusticorum implorabat,

tamquam si lupi

gregem suum essent adorti.

Postquam autem

saepe eos,

qui opitulaturi advenerant,

frustratus est,

tandem lupus irruit revera.

Tum ille

multis cum lacrimis

vicinos oravit,

ut sibi et gregi subvenirent.

At rustici

nunc preces eius et lacrimas

neglexerunt,

ita ut lupus

libere in oves grassaretur

plurimasque earum dilaniaret.


Fable 25. Pica et columba

Pica et columba

pavonem convenerant,

ut eum salutarent.

Dum revertuntur,

maledica pica

"Quantopere (inquit)

mihi displicet pavo!

Quam insuaves edit sonos!

Cur non silet?

Cur non occultat pedes deformes?"

Cui respondit innocens columba:

"Vitia eius non observavi,

verum

formositatem corporis

caudaeque nitorem adeo mirata sum,

ut non possim eum satis praedicare."


Fable 30. Vulpes orator pacis.

Blando vultu

ad stabulum,
in cuius tecto
cum multis gallinis sedebat gallus,
accessit vulpes.
"Salvete (inquit)
et laetum, quem vobis afffero, accipite nuntium.
Omnes, quae inter animalia erant,
inimicitiae exstinctae sunt,
pax est facta.
Ambulant cum leonibus cervi,
cum lupis oves, cum felibus mures;
descendit igitur,
ut etiam nos amicitiam sempiternam iungamus."
"Bene mones," respondit gallus;
"Descendemus,
et canis, quem accurrentem video,
testis esto."
"Accurrit canis?" subiicit vulpes.
"Fieri potest,
ut pax canibus nondum nuntiata sit.
Valete!"

 

 

Comments (0)

You don't have permission to comment on this page.